"Bu nebicim dünya, insanlar niye kötü-blablabla" demek bile istemiyorum...bunu dünyada belkide HERKES diyor zaten....
Gercekler acitiyor, herhalde insanlar ondan yalan atiyor- dedi bir arkadasim.
Yok öyle degil iste. Gercekler acittigindan yalan atilmiyor. Cikarlar, menfaatler hepsi bundan ibaret. Insanin nekadar cok cikari varsa bir okadar cok yalan atiyor karsisindakine...Yüreginin okadar temiz olduguna inandigim bir insanin, kendi yüregine okadar yalani sigdirmasi inanilmaz derecede koyuyor bana...kendime diyorum ki:
Önüm, arkam sobe degil, yalan abi yalan!...
Bir kendinize gelin ya bi kendinize gelin!!!!! Istemiyorsaniz birseyi/bir kimseyi sizi tutan yok hani, gidin!!! Hep kendi kendinizi tutuyorsunuz, sizi ikna etmeye bile gerek kalmiyo yani. "Tamam. Sana inaniyorum." bu söz söyleniyor sonra kaliyorsunuz iste. Aslinda o an en büyük yalani kendi kendinize atmis oluyorsunuz! Vallah ne diyim, siz siz olun kendinize aci cektirmeyin. Ya sonuclarina katlanin ozaman, yada en basindan birakin!
Bu arada, bana SENELERDIR yalan atan arkadas(lara) bi cin atasözüyle:
"Yalan atla gider. Hakikat iste yürür ama tamda zamaninda yetisir"Ve ben sükür ediyorum ki, o yürüyen hakikat bana TAMDA zamaninda yetisdi.
ve NOKTA.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder